Til hamingju Ísland
Það opinberast hér með að litla stúlkan heitir Úlfrún Kristínudóttir.
Jafnréttisgenið í okkur Stínu segir okkur að það sé bæði skemmtilegt og eðlilegt að leggja okkar af mörkum í því að koma á þeirri hefð að synir séu kenndir við föður sinn og dætur við móður sína.
Með nafninu Úlfrún vonumst við til að magna upp seið þannig að stúlkan vaxi úr grasi sterk og mátulega villt.
Hún hefur verið afar vær og sefur inn á milli þess sem hún vaknar og drekkur eins og svampur. Garpur stendur sig eins og hetja í stórabróðurhlutverkinu og virðist mæta þessum breytingum á fjölskyldulífinu með stóískri ró, fullur sjálfsöryggis.
Varðandi Garp, þá leggjum við áherslu á að veita honum nákvæmlega jafn mikla athygli og knús og áður og breyta sem minnstu í hegðun okkar gangvart honum, og tala um Úlfrúnu sem litlu stúlkuna okkar, og ítreka það að hann er og verður alltaf uppáhalds litli strákurinn okkar. Hann er á köflum alveg að rifna úr stolti.
Már Örlygsson





Nýleg svör frá lesendum