Tölvupóstur - afsökunarbeiðni
Ég hef synd að játa: Ég er næstum alveg hættur að lesa persónulegan póst sem sendur er á netfangið mar-hjá-anomy-punktur.net.
Óábyrgt? Já... Ókurteist? Já... Ástæða? Spammerarnir unnu.
Með samstillu átaki tveggja frábærra spamvarnar-lausna (önnur á póstþjóninum og hin í póstforritinu) er mér tæknilega gerlegt að finna þessi örfáu réttmætu skeyti inn á milli (flest þeirra a.m.k.), en það breytir því ekki að það eitt að opna póstforritið er fyrir löngu orðið algjörlega niðurdrepandi - og það síðasta sem ég nenni að gera þegar ég kem heim eftir langan og þreytandi vinnudag.
Ég fæ bókstaflega vægt kvíðakast bara við tilhugsunina.
Undanfarið hef ég (hálf-ó)meðvitað notað það að fresta lestri á spammi prívat tölvupósti til að koma öðrum hlutum í verk hér heimavið (sbr. Structured Procrastination).
Eftir helgi mun ég koma mér upp nýju netfangi (verður hér eftir þekkt sem "netfang gleðinnar") sem ég mun gæta eins og sjáaldurs auga míns og passa að komist ekki í hendurnar á Vondu körlunum.
Ég mun til að mynda ekki:
- birta það óbrenglað á vefnum
- senda póst gegn um það á neina póstlista
- skrá það á neina póstlista
- nota það við neinar "innskráningar" á vefsíður.
- senda póst með því til fólks sem ég þekki ekki nægilega vel til að treysta til að smitast ekki af vírusum (margir vírusar leka upplýsingum úr addressubókum póstforrita fólks til Vondu karlanna).
Ég mun kynna nýja netfangið með einum eða öðrum hætti eftir helgi, og í leiðinni leitast við að grafa upp ólesin skeyti send á núverandi netfang og svara þeim.
Núverandi netfang (hið gamla góða) mun áfram verða virkt, en ég mun halda áfram að lesa það sjaldan og illa.
Már Örlygsson



Nýleg svör frá lesendum