Feðraraunir nútímans 2

Skrifað 8. september 2005, kl. 17:16

Lítill tússlitakámugur fingur bendir á eigin fótlegg og spyr: "Hvernig er ég á litinn?"

"Húðin á þér er svona ljós gul - bleik - brún - öhm... það er svolítið erfitt að segja", segi ég, áður en ég átta mig á rétta svarinu: "Þessi litur er kallaður 'húðlitur'."

Ég hyggst að láta þetta svar gott heita, nema þá verður mér hugsað til skólasystkina hans og fer að velta fyrir mér hvernig ég ætli að fara að því að rökstyðja fyrir honum að húðin á helmingi þeirra sé ekki 'húðlit'.

Ég finn að móðurmálið mitt er á sumum sviðum komið fram yfir síðasta söludag og dreg í snarhasti orð mín til baka:

"Nei, ég ruglaðist, þessi litur heitir bara bleikur - 'húðbleikur'."

Þar með var málið ekki rætt meira.