![[Passamynd]](/files/2003/05/mar.gif)
Már ÖrlygssonAkkurru?
Friðjón skrifar á Frelsi.is og lýsir sig fylgjandi þeim skoðunum ríkisstjórnarinnar að setja þurfi sérstaklega ströng lög um þjóðaratkvæðagreiðsluna um fjölmiðlalögin.
Nú spyr ég eins og börnin:
Akkurru þarf að setja strangari reglur um þátttöku í þjóðaratkvæðagreiðslu vegna lítilla laga sem Alþingi samþykkti, en giltu um þjóðaratkvæðagreiðslurnar þegar kosið var til Alþingisins sjálfs og þegar forsetinn sem skaut lögunum til undirskriftar var valinn?
Akkurru, í ljósi þess að við almenningur kusum þessa þingmenn alla með tölu, telst það ekki vera í eðlilegu valdsviði okkar að taka fram fyrir hendurnar á þeim þegar okkur þykir þurfa?
Akkurru eru kjörnir fulltrúar okkar farnir að tala eins og við séum þegnar þeirra?
Akkurru vantar auðmýktina og þjónustulundina í ríkisstjórnina? Hvar er þetta mannlega og næma sem góðir leiðtoga hafa til að gera okkur stolt af því að fylgja þeim?
Akkurru Friðjón? Akkurru?
Svör frá lesendum (7)
Bjarni Rúnar svarar:
Akkuru í ósköpunum lestu Frelsi.is? Akkuru? ;-)
9. júní 2004 kl. 18:31 GMT | #
Már svarar:
Heh! :-) Í þetta skiptið rakst ég á þetta gegn um Svansson.
9. júní 2004 kl. 18:43 GMT | #
Gummi Jóh svarar:
Akkurru minnir mig langtum meira á Ronju Ræningjadóttur. Akkurru gerir hún þetta? Akkurru?
Mín skoðun er að 50% þurfi að kjósa og að meirihlutinn svo ráði. Einfaldast finnst mér. Let the flamewars begin.
10. júní 2004 kl. 00:42 GMT | #
Már svarar:
Gummi, ef þú ætlar að setja takmörkun á heildarþáttöku í "já eða nei" kosningu eins og þessari, þá ertu þar með að breyta henni úr "þjóðaratkvæðagreiðslu" í "undirskriftalista".
Ástæðan: Þeir sem eru fylgjandi fjölmiðlalögunum í óbreittri mynd hafa enga ástæðu til að mæta og kjósa undir slíkum kringumstæðum. Í raun þyrftu þeir að vera tiltölulega illa gefnir til að mæta og kjósa með lögunum, því með því væru þeir að hjálpa andstæðingum laganna með því að hækka heildarfjölda greiddra atkvæða og auka þar með líkurnar á því að kosningin teljist gild.
Eins og Pawel á Deiglunni benti á um daginn, þá er önnur hliðarverkun svona skilyrða, að kosningarnar hætta að vera fullkomlega leynilegar (mæting á kjörstað jafngildir allt að því atkvæði gegn fjölmiðlalögunum). Að auki bætist við sú hliðarverkun að jafnræði er ekki lengur með sjónarmiðunum tveimur sem kosið er um. M.ö.o. hafa stjórnvöld "riggað" kosningarnar sér í vil.
Reyndar minnka óeðlileg/ósanngjörn áhrif svona krafna um lágmarksþátttöku, eftir því sem umrætt lágmarkshlutfall lækkar og ætla má að áhrifanna sé að mestu hætt að gæta nálægt 20-25% hlutfallinu - en það er einmitt það hlutfall sem Jóhanna Sigurðardóttir hefur lagt til (sjá umræðu í fyrri færslu.)
Mér finnst að fyrst við erum á annað borð að hafa þjóðaratkvæðagreiðslu, þá eigi hún að vera sanngjörn og hlutlaus og ekkert kjaftæði.
10. júní 2004 kl. 01:29 GMT | #
Gummi Jóh svarar:
Jáhá!
Oft er gott að kynna sér málin áður en maður tjáir sig ;) Ég hafði ekki lesið grein meistara Pawels en það eru margir góðir punktar í henni og sama má segja um það sem þú segir Már.
Ég bendi þó aftur á að akkurru minnir mig meira á Ronju Ræningjadóttur.
10. júní 2004 kl. 01:59 GMT | #
Gulli svarar:
En er það endilega sjálfgefið að það sé hagstætt fyrir fylgendur frumvarpsins að kosningin falli. Við höfum aldrei farið í þjóðaratkvæði með takmörkunum fyrr og því er ekkert sjálfsagt. Það á alveg eftir að taka umræðu um hvað gerist ef þjóðaratkvæðagreiðslan verður ekki marktæk. Það er ekkert sjálfgefið hvað muni gerast þá.
10. júní 2004 kl. 10:04 GMT | #
Nonni svarar:
Það sem mér finnst undarlegast í þessu öllu saman er hvernig helstu vígi einstaklingshyggju á Íslandi eru gjörsamlega að pissa á sig þessa dagana. Maður getur rétt ímyndað sér hugsanaganginn hjá þessu liði. Að halda því fram með straight face að þjóðaratkvæðagreiðsla sé verri út frá sjónarmiði "frelsisins" heldur en 4-ára fulltrúalýðræði.
"Uh, heyrðu.. Pabbi sagði að hann ætlaði ekki að styrkja okkur í ár ef við birtum ekki þessar skoðanir..."
12. júní 2004 kl. 23:05 GMT | #