Kl. 20:20: Líflegar umræður um ákvörðun forsetans
...má finna á eftirfarandi stöðum:
Sjá einnig:
Listi yfir álit ýmissa bloggara um málið
Pælingar mínar: Almenn samstaða, og hagræðing í lýðræðisríkinu
Hjörleifur Guðbjargarson bloggar ummæli Jóns Steinars:
Jón Steinar segir í Kastljósinu núna 2. júni 2004:
- "Menn verða að ákveða hvort að menn vilji hvort að forsetinn hafi þetta vald".
- "það er algjörlega ótækt að ákvæði stjórnarskrárinnar séu eins og þau eru núna".
- "það þarf áreiðanlega að setja lög um hvernig þessi þjóðaratkvæðagreiðsla fari fram".
Gulli Kr um Framtíð og þróun lýðræðis
"Nýleg stórmál varðandi öryrkja, Kárahnjúkavirkjun og EES hefðu að sjálfsögðu átt að fara undir þjóðaratkvæði."
Önundur um "tíðindi dagsins":
"Spennandi verður að sjá hver fyrstu opinberu viðbrögð forsætisráðherra við ákvörðun forsetans verða. Hann má ekki bregðast við með hroka, fýlu eða offorsi. Hann myndi eyðileggja stórkostlega fyrir sér og sínum með því. Ég held að hann tóni sig nú niður og verði rólegur og hógvær."
Svör frá lesendum (3) |
Varanleg slóð
Kl. 18:31: Almenn samstaða, og hagræðing í lýðræðisríkinu
Jón Steinsson skrifaði um daginn áhugaverða grein á Deiglunni um skattinn sem Bush hætti við að afnema, en í henni sagði hann frá því hvernig Bandaríkjamenn sérskatta arðgreiðslur milli fyrirtækja. Tilgangurinn: að draga úr fjárhagslegum ávinningi eigenda af því að mynda risastórar fyrirtækjasamsteypur, og draga þannig úr þörfinni fyrir samkeppnisyfirvöld og lögreglu að beita valdi sínu gegn þeim.
Maður veltir nú fyrir sér í ljósi þess að forsetinn er núna búinn að brjóta ís hefðarinnar með því að nota málsskotsréttinn og vísa mikilvægu en samt tiltölulega kjánalegu máli til þjóðaratkvæðagreiðslu - á þeim forsendum að ráðandi aðilar á Alþingi höfðu ekki tryggt nægilega vel almenna samstöðu um málið, hvorki innan Alþingis sjálfs, né meðal þjóðarinnar.
Auðvitað á það að vera skylda ráðamanna á Alþingi (og í ríkisstjórn) að ná sæmilegri sátt og miðla málum áður en lög eru samþykkt, en á sama tíma má ekki gleymast að svona þjóðaratkvæðagreiðsla kostar mikla peninga. Alveg heila andskotans gommu af peningum! Enfremur er hún tímafrek og því tiltölulega óheppileg aðferð til að taka ákvarðanir - sé henn beitt of oft.
Því spyr maður sig ósjálfrátt hvort ekki megi beita meiri klókindum og móta lagaumgjörð Alþingis sem löggjafarsamkundu, og forsetans sem öryggisventils, þannig að líkurnar á því minnki að til svona þjóðaratkvæðagreiðslu þurfi að koma?
Hvað með að krefjast þess að öll lagafrumvörp þurfi samþykki aukins meirihluta á Alþingi áður en þau komast á borð forsetans? Ef krafan er á a.m.k. 2/3 þingmanna samþykki frumvarp, þá neyðir það ríkisstjórnina til að sannfæra a.m.k. nokkra stjórnarandstöðuþingmenn um ágæti tillagnanna. Ef frumvarpið er gott, þá ætti þeim ekki að verða skotaskuld úr því... :-)
Eins mætti hugsa sér að, auk málsskotsréttarins, fengi forsetinn heimild til að gefa lögum sem á hans borð koma "gult spjald" og senda þau aftur niður á Alþingi. Forsetinn hefði aðeins heimild til að gera þetta einu sinni við hver lög, en að því gefnu kæmi til kasta málsskotsréttarins. Með "gula spjaldinu" væri forsetinn í raun bara að vara Alþingi við því að hann hyggist skjóta málinu til þjóðaratkvæðagreiðslu, og gefa Alþingi kost á að lagfæra lögin og undirbúa þau betur fyrir mögulega þjóðaratkvæðagreiðsluna. Þegar forsetinn fær svo lögin inn á borð til sín í annað skiptið þá vegur hann og metur hvort enn sé þörf á vísa málinu í þjóðaratkvæðagreiðslu og ef honum finnast breytingarnar nægar þá getur hann sleppt. Með svona einföldu milliskrefi væri oft hægt að spara mikinn tíma og peninga m.v. núverandi kerfi.
Eflaust má finna fleiri klókar leiðir til að auka gæði þeirra laga sem frá Alþingi koma, án þess að til dýrra þjóðaratkvæðagreiðslna þurfi að koma.
Svör frá lesendum (2) |
Varanleg slóð
Kl. 16:56: Loksins, loksins...
Það var mál til komið að íslenskur forseti beitti neitunarvaldinu, og þó fyrr hefði verið.
Bara verst að tilefnið skuli vera jafn ómerkileg lög og þessi eru, a.m.k. í samanburði við ýmis önnur sem áður hafa flotið óáreitt gegn um skrifstofu forsetaembættisins (öryrkjalög, Kárahnjúkar, útlendingafrumvarp, etc.).
Loksins, loksins segi ég samt, því nú er fordæmið komið og héðan í frá má búast við hverju sem er frá sitjandi forsetum á Bessastöðum.
Þessir bloggarar eru sammála:
...en þessir óhressir:
...og hlutlausir:
...og enn aðrir gera bara grín að öllu saman:
Sjá einnig í "beinni útsendingu":
Ath: Fleiri ábendingar vel þegnar
Svör frá lesendum (9) |
Varanleg slóð
Nýleg svör frá lesendum