Gamlar lummur útgáfubransans

Skrifað 13. janúar 2004, kl. 23:54

Í gærkvöldi sat ég og spjallaði við mömmu mína um heima og geima, og talið barst að tölvutækninni og því hvernig fólk er farið að nota tölvurnar og netið til að sækja og hlusta á tónlist.

Ég sagði henni frá því hvernig tónlistarstórfyrirtækin og hagsmunasamtök þeirra (t.d. STEF) tala hástöfum um það að netið og tölvutæknin sé að drepa tónlistariðnaðinn og að það þurfi að setja hömlur á þesa nýju tækni og herða löggjöfina og auka eftirlit með netnotkun almennings.

Mamma hlustaði þögul á þetta allt saman og sagði svo: "Já en þetta er nákvæmlega það sem þeir sögðu þegar kasettutækin komu fyrst á markaðinn og líka þegar vídeótæki komust í almannaeigu. Tónlistarmenn áttu að svelta og kvikmyndafyrirtækin áttu að hætta að búa til kvikmyndir og fólk að hætta að fara í bíó. Ég veit ekki betur en allt gagni þetta nú samt einhvern veginn."

Hún veit kannski ekki mjög mikið um tölvur og svoleiðis hún mamma mín, en hún er nægilega lífsreynd til að þekkja gamlar lummur þegar hún heyrir þær.

Mér fannst þetta áhugavert. :-)


Svör frá lesendum (11)

  1. Bjarni Rúnar svarar:

    STEF er reyndar ekki hagsmunasamtök neinna stórfyrirtækja, það eru hagsmunasamtök listamannanna sjálfra. Ég er ósammála og ósáttur við margt við málflutning og starfsemi STEF, en rétt skal vera rétt...

    14. janúar 2004 kl. 01:27 GMT | #

  2. Gunnar svarar:

    Bjarni, réttara sagt þá er STEF hagsmunasamtök örfárra af listamönnunum, spurðu bara Dr. Gunna og marga, marga fleiri. STEF nefnilega skiptir gróðanum eftir kerfi sem flestir eru sammála um að er alls ekki sanngjarnt.

    Að öðru leyti alveg rétt :>

    14. janúar 2004 kl. 20:30 GMT | #

  3. Helgi Hrafn svarar:

    Ég veit ekki til þess að STEF sé hagsmunasamtök fárra (útvaldra) listamanna, heldur er borgað eftir því hvað hvert verk hefur verið flutt oft. Veit til dæmis ekki til að verk Dr. Gunna hafi verið flutt mikið nýverið.. er dr. Gunni annars "listamaður" eða er hann maður með mikla þekkingu á popptónlistarsögunni og takmarkaða hæfileika á tónlistarsviðinu en ákv. viðleitni til að búa til/gefa út eigin tónlist.

    Mér finnst dr. Gunni oft á tíðum skemmtilegur og hitta naglann á höfuðið o.s.frv. en hef ekki heyrt frá honum gott lag í langan tíma. Það síðasta sem ég heyrði var ekki list heldur afkáralegt fúsk.

    Hafið það gott.

    14. janúar 2004 kl. 22:03 GMT | #

  4. Helgi Hrafn svarar:

    Hef annars ekki áhyggjur af því að netið muni koma í veg fyrir útgáfu á tónlist sé til lengri tíma litið; en gæti orðið mikil búbót fyrir sjálfstætt starfandi tónlistarmenn, sé rétt haldið á spöðunum og að þróunin verði jákvæð fyrir þá (tónlistarmennina).

    14. janúar 2004 kl. 22:07 GMT | #

  5. Gunnar svarar:

    Var að vísa í þegar hann gerði ofurvinsælt Prumpulagið hér um árið en fékk örfáar krónur í STEFgjöld. Fór og kvartaði og Maggi Kjartans bauðst til að lagfæra þetta með því að láta hann hafa tékka upp á ca. einhverja upphæð. Þetta var í blöðum á sínum tíma og Dr. Gunni skrifaði um þetta á sínum vef líka ef ég man rétt. Það var ekki beint góð lykt af þessu.

    En ég sé enga ástæðu til að vera að tala hér um gæði eða gæðaleysi einstakra tónlistarmanna, finnst það reyndar fullkomlega off-topic. En ég veit á mig sökina að hafa ekki tilgreint betur dæmið, hélt bara að allir "áhugamenn" um STEFgjöld könnuðust við þetta dæmi.

    Veit einhver hvort aðrar útvarpsstöðvar en RÚV séu farnar að skrá almennilega hvaða lög eru spiluð?

    Leyfi mér að benda enn og aftur á stutta færslu mína um að leggja bara flatt STEFgjald á alla skattborgara. Ég er ekki að grínast -

    14. janúar 2004 kl. 22:21 GMT | #

  6. Zato svarar:

    Ég er tónlista maður "of sorts" og er sammála mömmu þinni Már. Ég hef sjálur notað þessi dæmi sem að hún tók en fólk í bransanum virðist vera blint fyrir rökum og vill greinlega ekki læra af fortíðinni.

    Ég held að það sé aðalega út af málferlum ákveðinnar hljómsveitar sem voru út um alla fjölmiðla plús allrar neikvæðu umfjöllunnar sem netið er búið að fá útaf t.d. barnaklámi, fólki að auglýsa eftir morð fórnarlömbum, internet svindlum o.s.frv.

    Tónlistamenn tapa ekki á því að tónlistin þeirra fari á netið, þeir bara halda það og nú er búið að sannfæra massan að sé svo.. og eins og gerist í mannlegu samfélagi, það sem flestir halda að sé satt er satt þó að það sé það ekki.

    15. janúar 2004 kl. 10:10 GMT | #

  7. Bergur svarar:

    Hef lítið fylgst með þessari umræðu, en langar að fólk velti aðeins fyrir sér hversu marga diska það eigi (hvort sem það er skrifað eða í tölvunni) og hversu margir af þeim diskar voru keyptir.

    Hef lítið fylgst með þessu, en litli frændi minn sem er í 9. bekk notar mIRC, suprnova.com, dc++ og ég veit ekki hvað og hvað , og er að downloada myndum og tónlist í MASSA vís.

    Persónulega hef ég gaman af því að eiga geisladiskana sjálfa og kaupa mér því stundum diska, en þó yfirleitt eftir að hafa náð í nokkur lög af netinu til að meta hvernig diskurinn sé.

    En eins og ég segi, að þá veit ég ekkert um þetta mál, bara smá pælingar.

    15. janúar 2004 kl. 23:40 GMT | #

  8. Borgar svarar:

    Þótt fólk sé að sækja sér tónlist af netinu er ekki gefið að það mundi annars kaupa sömu tónlist.

    Þetta er afskaplega týpískur þankagangur útgáfurisanna. Talsmenn þeirra koma fram opinberlega og segjast hafa áætlað fjölda netafritaðra diska. Svo telja þeir sér summuna sem tapið sem þeir hafi orðið fyrir vegna netafritunar.

    Það er kannski bara ég sem sé eitthvað athugavert við þetta? Varla. Mig grunar að allir sem eru ekki að reyna að bíta í eigin ristil sjái að þetta er, eins og pólitíkusarnir segja, "einfaldlega ekki rétt" hjá þeim.

    16. janúar 2004 kl. 02:55 GMT | #

  9. Bergur svarar:

    Borgar, það er reyndar góður punktur.

    En það breytir því ekki að maður er að taka vinnu einhvers án þess að borga fyrir hana og það í leyfisleysi.

    Svona næstum því eins og ef ég stel Landkrúser af þér. Ég myndi samt aldrei kaupa mér Landkrúser (því ég hef ekki efni á því), EN fyrst að ég fæ hann "frítt" að þá myndi ég endilega vilja Landkrúser ;)

    Það sem ég er að segja, að þótt ég niðurhlaði tónlist að þá skil ég þeirra hlið á þessu máli.

    Það er verið að sækja eitthvað sem þú átt ekki, borgar ekki fyrir og fékkst ekki leyfi fyrir.

    16. janúar 2004 kl. 15:39 GMT | #

  10. Már Örlygsson svarar:

    Bergur segir: "Svona næstum því eins og ef ég stel Landkrúser af þér. Ég myndi samt aldrei kaupa mér Landkrúser..."

    Þetta er ekki sambærilegt, Bergur, því ef ég stel Landkrúser af Borgari þá tapar Borgar einum Landkrúser, en ef ég sæki MP3 skrá yfir netið, þá á eigandinn MP3 skrána sína ennþá ósnerta. Á ensku eru þetta kölluð "rivalrous" eignir/verðmæti annars vegar og "non-rivalrous" verðmæti/eignir hins vegar. "Non-rivalrous" eignir eru þeim eiginleikum gæddar að þú getur eignast þær án þess að neinn þurfi að láta þær af hendi.

    Tónlist á tölvutæku formi (á netinu) er að þessu leyti sambærileg við tónlist sem er send út í útvarpi - þú getur heyrt lagið í útvarpinu (og tekið það upp á segulband) án þess að skerða möguleika mína á að heyra lagið líka eða taka það upp á segulband. Það er einmitt af þessum sökum sem mér finnst eðlilegt að beita einhverskonar stefgjaldamódeli til að greiða fyrir tónlist sem er dreift á netinu. (Sjá t.d. slóðina sem Gunni vísar á í svari #5 hér að framan.)

    17. janúar 2004 kl. 10:48 GMT | #

  11. Bergur svarar:

    Já, þetta er mjög góður punktur inn í umræðuna! Eins og ég segi að þá hef ég ekki fylgst með þessu, þannig séð, né pælt í þessu að neinni alvöru.

    Þarf aðeins að pæla í þessu.

    17. janúar 2004 kl. 18:50 GMT | #

Þessum svarhala hefur verið lokað. Kærar þakkir til þeirra sem tóku þátt í umræðunni.


 

Flakk um vefsvæðið



 

Nýleg svör frá lesendum


 

 

Yfirlit yfir þetta skjal

(Atriðin í listanum vísa á ákveðna kafla ofar á síðunni.)