Með náladofa í ritbeininu

Skrifað 18. nóvember 2003, kl. 11:29

Suma daga langar mig til að skrifa en kem engum hugsunum í orð. Líkt og ég sé með deyfingu í kjaftinum og sé að reyna að tala. Eins og öll orð séu kauðsk og óspennandi. Einfaldar hugsanir velta og flækjast og sitja fastar í óendanlega djúpum einvíðum orðapolli.

Á slíkum dögum einbeiti ég mér bara að öðrum hlutum.