Aoccdrnig to a rscheearch at Cmabrigde Uinervtisy, it deosn't mttaer in waht oredr the ltteers in a wrod are, the olny iprmoetnt tihng is taht the frist and lsat ltteer be at the rghit pclae. The rset can be a total mses and you can sitll raed it wouthit porbelm. Tihs is bcuseae the huamn mnid deos not raed ervey lteter by istlef, but the wrod as a wlohe.
-- Shamelessly copied from a Slashdot comment.
This just in: An old post from back in June 1999 has become the top hit in Google for "weird kinky stuff". I repeat: Weird kinky stuff. :-)
Clay Shirky er alveg afskaplega klár gaur og hann er sannfćrđur um ađ örgreiđslur (e. micropayments) muni aldrei ná ţeirri fótfestu á netinu sem margir hafa látiđ sig dreyma um. Hér eru ţrjár greinar eftir hann međ mjög skarplegum rökstuđningi viđ ţessa skođun hans:
Scott McCloud er annar klár mađur, en hann hefur tröllatrú á ţví ađ einhvers konar örgreiđslufyrirkomulag eigi eftir festa sig í sessi á netinu. Hann er ósammála Clay (Misunderstanding Micropayments) og ásakar hann um ađ glíma viđ strákarla og ađ skilgreina örgreiđslur of ţröngt. Scott hefur áđur tjáđ sig um kosti örgreiđslna:
MIT Technology Review tekur í sama streng og Scott í greininni Selling Online Content—25 Cents at a Time, og glöggur lesandi á Slashdot bendir réttilega á ađ SMS er ađ ryđja sér til rúms víđa í Evrópu sem nokkurs konar örgreiđsluform, sem bendi til ţess ađ örgreiđslur virki -- a.m.k. fyrir ákveđnar tegundir ţjónustu.
Ég er sammála Scott, MTR og Slashdot notandanum um ađ örgreiđslufyrirkomulagiđ er komiđ til ađ vera -- ekki endilega í ţeirri mynd sem viđ sjáum ţađ í dag, og alls ekki fyrir allt efni á vefnum. Ég er sjálfur búinn ađ kaupa mér 3 dollara "debitkort" á BitPass gáttinni og notađi til ţess PayPal reikninginn minn. Ţađ fyrsta (og eina) sem ég keypti ađgang ađ gegnum BitPass var nýja flash teiknimyndasagan frá Scott McCloud, The Right Number. Hún var mjög skemmtileg og alveg 20 króna virđi.
Ég hef samt svolítiđ á tilfinningunni ađ Clay og Scott séu dáldiđ ađ tala í kross, og séu í raun ekki eins ósammála og ţeir virđast halda. Sér í lagi tel ég ađ allra mikilvćgasti punkturinn í grein Clays Shirky, Fame vs. Fortune, hafi veriđ eftirfarandi:
The economics of content creation are in fact fairly simple. The two critical questions are "Does the support come from the reader, or from an advertiser, patron, or the creator?" and "Is the support mandatory or voluntary?"
The internet adds no new possibilities. Instead, it simply shifts both answers strongly to the right. It makes all user-supported schemes harder, and all subsidized schemes easier. It likewise makes collecting fees harder, and soliciting donations easier.
Ţarna held ég ađ liggi mikill sannleikur. Hagfrćđi internetsins gerir frjáls framlög í mörgum tilfellum ađ miklu fýsilegri kosti en fyrirframgreiđslur. Ég held t.d. ađ ég hefđi ekki keypt mér inneign hjá BitPass og borgađ fyrir flash teiknimyndina hans Scotts ef ég vćri ekki búinn ađ vera dyggur ađdáandi hans í nokkur ár og líkađi svona líka ćđislega viđ ţađ sem hann er ađ gera. Ég hefđi glađur smellt og gefiđ honum ţennan 20-kall ţó ég hefđi ekki fengiđ neina flash-teiknimynd í stađinn. Hann átti sko alveg 20 krónur inni hjá mér fyrir ađ hafa opnađ huga minn fyrir öllu ţví sem hann er ađ hugsa.
Samt veit ég ekki. Mér finnst ţetta spennandi.
Hvađ finnst ykkur? Haldiđ ţiđ ađ örgreiđslur virki? Ţurfa alltaf ađ neyđa fólk til ađ borga - eđa dugir ađ biđja um frjáls framlög ef ţađ er jafn auđvelt og ađ draga klink upp úr vasanum og henda ţví í krukku?
(Atriđin í listanum vísa á ákveđna kafla ofar á síđunni.)
![[Passamynd]](/files/2003/05/mar.gif)
Már Örlygsson
Nýleg svör frá lesendum