![[Passamynd]](/files/2003/05/mar.gif)
Már ÖrlygssonÍbúðafréttir
Í dag gerðumst við Stína svo "djörf" að gera kauptilboð í nýja íbúð. Við erum nýlega búin að selja litlu krúttlegu en ósamþykktu íbúðina okkar á Grettisgötunni og höfun undanfarna daga verið að rölta um bæinn og skoða mögulega arftaka hennar.
Markið var/er sett á minnst 4 herbergi í póstnúmerum 101, 105 eða 107 (með svæði 104 bak við eyrað) og verðið sem við treystum okkur þægilega í er ca. 12,5 - 13 milljónir.
Það kemur í ljós á næstu dögum hvort við fáum eignina sem við buðum í á verði sem við sættum okkur við (hún er aðeins fyrir ofan það verðbil sem við höfðum sett okkur), en þangað til ætla ég ekki að ljóstra upp öðru en að hún er á svæði 105, ekki langt frá Hlemmi, ekkert brjálæðislega sjarmerandi eða "töff" íbúð (við erum vaxin upp úr svoleiðis dillum :-) heldur fyrst og fremst praktísk og með herbergjafjölda/skipan sem býður upp á skemmtilega nýtingarmöguleika.
Það er svolítið fyndið að finna muninn á því að vera að kaupa í annað sinn. Í dag vitum við miklu betur hvað við viljum, hvað skiptir máli og hvað ekki. Stína er búin að liggja yfir fasteignavefjunum í rúman mánuð og fá mjög góða tilfinningu fyrir því hvað er í boði og á hvaða verði. Svo þegar við ákváðum að láta til skarar skríða þá skoðuðum við ekki nema tiltölulega fáar íbúðir og fundum strax eitthvað sem við fíluðum vel.
Besti parturinn er hins vegar hversu róleg við erum orðin - en það birtist í því að við erum ýkt spennt fyrir íbúðinni sem við buðum í, en erum samt alveg sátt við tilhugsunina um að við fáum hana kannski ekki á ásættanlegu verði og þá munum við bara halda áfram að skoða, því við vitum að það eru fleiri fiskar í sjónum og fullt af íbúðum sem við getum orðið spennt fyrir.
Dæmi um það er íbúðin sem við skoðuðum 35 mínútum eftir að við gerðum kauptilboðið í hina íbúðina. Ef tilboðinu verður hafnað, þá kemur alveg til greina að gera tilboð í þá íbúð í staðinn... :-)
Það var skemmtileg tilviljun að á nákvæmlega sama augnabilki og við gerðum tilboðið í dag, þá gerði Logi kauptilboð í litla íbúð sem er í tæplega 200 metra fjarlægð frá þeirri sem við látum okkur dreyma um. Kannski að það viti á gott...?
P.S. Ég óska Tryggva til hamingju með söluna á sinni íbúð
Meira þessu líkt: Húsnæði/heimili.
Svör frá lesendum (7)
Tryggvi R. Jónsson svarar:
Ég skil ykkur svo mjög vel og verð að vera sammála: það er talsveður munur að vera að gera þetta í annað skiptið eða fyrsta. Það að kunna á kerfið, vita hver maður á að fara, hvað er næst er ótrúlegur lúxus! Ég vildi allavega ekki vera í þeim sporum í dag að vera að kaupa mína fyrstu íbúð.. Í raun get ég ekki skilið hvernig fólk getur komið undir sig fótunum í fasteignamálum á Íslandi í dag.
4. september 2003 kl. 22:27 GMT | #
Hrafnkell svarar:
Tja, það eru 6 mánuðir síðan ég keypti mína fyrstu íbúð. Mér fannst það bara ekkert flókið.
En mér þótti meðferð bankakerfisins á matinu greiðslugetu okkar asnaleg. Þeir skrúfuðu allar tölur í botn/topp (eftir því hvort hentaði) til þess að fá sem bestu greiðslugetu hjá okkur í stað þess að nota raunhæfar/meðaltals tölur. Ef sama gerist hjá flestum þá fá allir mjög hátt mat á greiðslugetu. Það myndi þá skýra aukna skuldasöfnun landans að einhverju leyti.
Ég lét endurtaka greiðslumatið hjá mér til að það yrði raunhæft og starfsmaður bankans sem gerði það hafði aldrei heyrt um aðra eins vitleysu!
5. september 2003 kl. 08:34 GMT | #
Már Örlygsson svarar:
Ég held að það sé hægt að fara í gegnum þetta ferli á mjög mismunandi hátt, allt eftir efnum og aðstæðum, markmiðum og því hvernig kaupendur/seljendur maður lendir í að kljást við.
Mín reynsla hefur hingað til verið að þetta sé frekar einfalt -- enda höfum við Stína beinlínis gert í því að finna einfaldar lausnir á málunum, jafnvel þótt þær væru í sumum tilfellum pínkulítið "óhagkvæmari" en flóknu lausnirnar.
Aðal flækjan finnst mér vera allt pappírsstússið, fylla út hitt og þetta og redda vottorðum o.s.frv. en samt er það bara eitthvað sem fylgir.
5. september 2003 kl. 08:44 GMT | #
Tryggvi R. Jónsson svarar:
Það er nú aðallega pappírsvinnan sem vefst fyrir mörgum en eins og með allt annað sem maður kann eða kynnir sér nægjanlega vel þá er þetta ekkert mál þegar maður veit hlutina. Það er hins vegar fullt af fólki þarna úti sem er að standa í þessu og veit ekkert hvað það að gera. Ég er búinn að sjá það augljóslega á mörgum sem hafa skoðað/boðið í hjá mér undanfarið. Það sem er kannski meira atriði og sem ég skil síður er hvernig fólk á að hafa efni á þessu. Greiðslumat Íbúðalánasjóðs er í besta falli lélegur brandari og enginn ætti að taka þær tölur alvarlega, það eru samt alltof margir sem gera það. Ég til dæmis fékk tugum prósenta hærra greiðslumat en ég keypti fyrir, samt finnst mér það sem ég þó gerði vera alveg á mörkum þess sem ég get talið skynsamlegt. Það sem ég skil svo alls ekki er hvernig til dæmis par með einhver ,,lágmarkslaun" á að geta komið þaki fyrir höfuðið án aðstoðar.
5. september 2003 kl. 10:00 GMT | #
Már Örlygsson: Einn tveir og íbúð!
5. september 2003 kl. 12:37 GMT | #
Tóró svarar:
Þegar ég keypti mína fyrstu íbúð fyrir tæpum 2 árum var kauptilboðið samþykkt sama dag og við fengum að vita að vinnuveitandi okkar væri orðinn gjaldþrota! Seljandinn (kollegi minn) bauð mér að draga tilboðið til baka í ljósi aðstæðna en ég hélt mínu striki.
Það kómíska er að í greiðslumati bankans lagði ég fram launaseðla þriggja síðustu mánaða, en var ekkert að hafa of mörg orð um það að þann síðasta hefði ég aldrei fengið greiddan!
5. september 2003 kl. 12:46 GMT | #
Vefdagbok Tryggva: Fasteignabrölt
7. október 2003 kl. 19:24 GMT | #