![[Passamynd]](/files/2003/05/mar.gif)
Már ÖrlygssonTölvulæsi indverskra götubarna
Klassísk saga frá Indlandi um hvernig ómenntuð börn og unglingar lærðu að nota tölvu án aðstoðar kennara: Hole in the Wall - Experiments in Minimally Invasive Education
"On the morning of 26th January 1999, passersby outside the NIIT headquarters in New Delhi were treated to an unusual sight. A computer peeped out of a hole that had been carved out in the wall that separated the NIIT premises from the adjoining slum. As the day wore on, the curious onlookers, mostly children living in the slum, approached the computer. The TV-like device seemed inviting. First with hesitation and later with more assurance, they began to explore. It took the children a few minutes to work out the use of the touchpad embedded in the wall. After that, it was a series of "hits-and-misses" as they fooled around with the computer. This went on for the whole day...and the next...and the next..."
Busniness Week tók Viðtal við Sugata Mitra, manninn á bak við tilraunina, en þar segir hann nokkuð ýtarlega frá sumum niðurstöðunum sem hafa komið út úr tilrauninni.
Meira þessu líkt: Nám/kennsla.
Svör frá lesendum (3)
Ingibjörg Stefánsdóttir svarar:
Þetta er ótrúlega spennandi. Ég hef áður lesið um samtök sem komu upp tölvustofum eða verum í fátækrahverfum í Bandaríkjunum og hvernig þau nýttust fólki sem var alveg ómenntað, kunni kannski ekki einu sinni að lesa. Heimilislaust fólk notaði þetta og allt var þetta í anda þeirra sem segja að þegar þú kennir fullorðnu fólki á tölvur þá áttu ekki að byrja á að segja þeim hvað allt heitir og hvernig allt virkar heldur bara spyrja þau hvað þau þurfi að gera - skrifa bréf til yfirvalda kannski, hjálpa barninu sínu með námið, hvað sem er - og koma þeim svo af stað með að nýta tölvuna í það sem þau þurfa og vilja sjálf gera. Þá geta ótrúlegir hlutir gerst.
29. ágúst 2003 kl. 22:28 GMT | #
Jói: Óbein kennsla
30. ágúst 2003 kl. 00:19 GMT | #
Freyr svarar:
Jú, vissulega finnst mér þetta sniðug rannsókn sem sýnir og sannar að kennsluaðferðir í skólum eru að verða úreldar.
Mér fannst samt skrítið að ekkert skuli vera talað um það sem mér finnst skipta mjög miklu máli þegar börnin mín fara að nota netið, nefnilega spammið og allt sem fylgir því. Ef þú leitar á netinu eftir t.d. uppáhaldssöngkonunni þinni (m.v. að þú sért 7 ára) þarftu ekki að skrolla langt niður í leitarniðurstöðunum til að finna síður sem eru ekki ætlaðar börnum.
Ekki skánar það ef barnið þitt er með netfang sem er gefið upp einhverstaðar. Með spamminu kemur enn meira efni ekki ætlað börnum og kannski enn verr, póstur með viðhengjum sem ekki er æskilegt að opna, því guð má vita hvernig ormar og vírusar verða til í framtíðinni.
Auðvitað eru þetta allt hlutir sem má vinna í og allt er þetta á ábyrgð foreldra að börnin séu að fá sinn skammt af heilbrigðu uppeldi. Ég er nú samt aðallega að spá í hvernig þetta er í dag. Flest allir setja netfangið sitt á vægast sagt skuggalegum heimasíðu án þess að spá í afleiðingarnar - flest allir eru með póstforrit frá ónefndum tölvurisa sem er ekkert að hjálpa til við að stöðva orma og vírusa - og flestir foreldrar hafa ekki einu sinni hálfa tölvukunnáttu á við börnin sín og geta þ.a.l. ekki sinnt uppeldisþáttum sem snýr að stafrænum heimin.
30. ágúst 2003 kl. 01:08 GMT | #