Litli strákurinn minn...
- Hann heitir Garpur og er með eldrauðgyllt hár og himinblá augu.
- Hann brosir mikið og hlær oft svo innilega - eins og lífið sé skemmtilegt.
- Honum finnst gott að kúra og kúnsa í fanginu á okkur mömmu sinni.
- Hann skríður á fjórum fótum og fyrir ca. tveimur mánuðum síðan byrjaði hann að ganga með. Honum dugir önnur höndin til stuðnings.
- Hann getur staðið óstuddur og gengið 2-3 lítil skref - en bara ef hann er hissa og utan við sig.
- Þegar hann vill vera góður við fólk þá reynir hann að stinga snuddunni sinni upp í það.
- Snuddan er ekkert mjög mikilvægur hluti í lífi hans, en er samt ósköp ágæt stundum.
- Honum finnst nauðsynlegt að toga í hárið á mömmu sinni við öll tækifæri.
- Honum finnast kisurnar endalaust spennandi og endar stundum allur útklóraður á handarbökunum eftir þrjóskuköst í samskiptum við þær. Loðin skott heilla.
- Þegar honum er rétt eitthvað ("gjörðu svo vel") þá tekur hann við því segir hann pínulítið "tah".
- Þegar eitthvað dettur í kringum hann, þá segir hann "dah".
- Stundum finnst honum gaman að missa hluti viljandi og horfa á eftir þeim falla - "dah!".
- Hann er nýlega farinn að geta klappað saman höndunum. Honum þykir það frekar lítið spennandi.
- Þegar hann er svangur segir hann "ah!" aftur og aftur þangað til við náum "hintinu".
- Honum finnst allur matur góður og sýpur lýsi af áfergju.
- Honum finnst mikilvægt að fá að borða það sama og við, en sem betur fer er auðvelt að plata hann þegar eitthvað óhollt er á borðum hjá okkur stóra fólkinu.
- Þegar hann heyrir orðið "bless" þá vinkar hann á fullu
- Þegar hann vinkar fólki þá segir hann "dah", "dah" í sífellu - "bless", "bless"
- Þegar hann fattar að mamma eða pabbi eru að fara eitthvað þá vill hann faðma og kúra í fanginu - eins og til að telja okkur hughvarf.
- Stundum grætur hann smá þegar annað hvort okkar fer í burtu, en það lagast yfirleitt þegar hann fær að horfa á eftir mér eða mömmu sinni út um gluggann og vinka.
- Hann vaknar eldsnemma á morgnana og vill yfirleitt ekki klára nætursvefninn sinn fyrr en hann er búinn að kúka morgunkúkinn. Við ætlum að kaupa kopp handa honum.
- Honum finnst gaman að rífa dagblöð, tímarit og bækur í litla bita og kjammsa á og kyngja.
- Honum finnast lyklaborð og tölvumýs spennandi
- ...og spólugatið á vídeótækinu með flipanum sem sveiflast inn á við þegar potað er í hann
- ...og skáphurðir, og skúffur. Opna, loka, opna, loka, opna, loka.
- Hann er eldsnöggur að læra og hermir eftir því sem fyrir honum er haft í gríð og erg.
- Hann sefur 2-4 lúra í yfir daginn, minnst klukkutíma í hvert sinn.
- Hann er 10 mánaða og 5 daga gamall, og á allt lífið í vændum.
Meira þessu líkt: Logi Garpur.
Már Örlygsson



Svör frá lesendum (2)
Freyr svarar:
Það er alveg ótrúlegt hvernig viðhorf manns á lífið breytist þegar maður eignast barn. Núna las ég yfir listan og kinkaði kolli og brosti við hvert atriðið sem þú telur upp og setti það allt í samhengi við eigin reynslu (enda er eigið barn besta barn í heimi :-) ). En fyrir 5 árum síðan hefði ég sennilega hugsað eitthvað eins og 'hvaða mússímússí er þetta hjá Má - hvað er svona æðislegt við barn að segja "ah" og "dah"?' og hætt að lesa einhverstaðar um miðjan lista.
Þetta hefur kannski endurspeglast mest við kvikmyndaáhorf - ég verð alltaf klökkur þegar ég horfi á myndir þar sem börn særast (líkamlega eða andlega) en fyrir nokkrum árum hefði ég afskrifað viðkomandi mynd eða atriði sem tilfinningaþvælu, enda er myndin ekki raunveruleg. Kannski þú kannist við þessa stöðu?
En að öðru, þá finnst mér alltaf æðislegt hvað börn eru miklir vísindamenn:
'Stundum finnst honum gaman að missa hluti viljandi og horfa á eftir þeim falla - "dah!".' - Hér er hann augljóslega að athuga hvort þetta "þyngdarafl" virki alltaf eins - 99% líkur á því að hlutur detti þegar honum er ýtt yfir brún er einfaldlega ekki nóg.
'..og skáphurðir, og skúffur. Opna, loka, opna, loka, opna, loka.' - Enn og aftur verið að athuga samræmi - er dótið í skápnum ennþá þarna þegar hurðin er lokuð? (sbr. er ljósið kveikt í ísskápnum þegar hann er lokaður)
19. maí 2003 kl. 09:59 GMT | #
Már Örlygsson svarar:
Í sambandi við skáphurðirnar þá virðist honum yfirleitt vera mest sama um innihald skápanna, og áhuginn beinist fyrst og fremst að "fýsískum" eiginleikum skáphurðarinnar sjálfrar, hvernig hún opnast, lokast, sveiflast, hreyfist, etc.
...en já þetta eru miklar rannsóknir.
24. maí 2003 kl. 15:31 GMT | #