Dagurinn í hnotskurn.
Í hádeginu kíkti ég stuttlega á frambjóðendafund í Hlaðvarpanum á vegum Stígamóta, þar sem frambjóðendur stjórnmálaflokkanna ræddu yfirborðslega málefni sem snúa að klámvæðingu, vændi, o.þ.h. Félagar í femínistafélaginu fjölmenntu. Súpan var fín.
Þaðan fór ég og kynnti CSS og töflulaust, aðgengilegt HTML fyrir nokkrum starfsmönnum vefdeildar stórs fyrirtækis hér í borg (hluti af langtíma workshop/kennslu verkefni með þessu fólki).
Þar eftir gekk ég frá eins mörgum lausum HTML/CSS endum og ég gat fyrir opnun [- ... -]nýs vefsvæðis sem ég hef unnið að undanfarið.
Garpur er búinn að vera gubbu- og niðurgangsveikur undanfarna daga (einhver pest sem er að ganga) og í kvöld fengum við lækni af Læknavaktinni ehf til að koma og athuga að strákurinn væri í lagi og ekki í hættu með að þorna upp. Læknirinn gat róað okkur mikið. Alveg 2000kr. virði, en þó leitt að vita að ef við værum fátæk, þá hefðum við ekki efni á svona lúxus að fá lækni til að skoða litla engilinn okkar. Takk Davíð, takk Halldór, takk fyrir að gera lágmarks heilbrigðisþjónustu að lúxus okkar ríka fólksins.
Áðan las ég góða grein á Múrnum: Eru "hinir" réttdræpir?
Núna ætla ég að rölta og kíkja í afmælis- og innflutningsveislu hjá Stebba Logan. Stína veika og Garpur veiki verða eftir heima að passa kisurnar og pottaplönturnar. Grey þau. :-(
Már Örlygsson



Svör frá lesendum (5)
gunnare svarar:
Mér finnst tvöþúsund kall ekki mikið fyrir að fá heimsendan lækni. Ódýrara en pítsa.
5. apríl 2003 kl. 02:22 GMT | #
Már Örlygsson svarar:
Ekki mér heldur, en kommentin mín fjölluðu ekki um mig eða þig, því við höfum það skítgott, heldur þann hluta landsmanna sem á ekki 2000 kr til að eyða í lækni á föstudagskvöldi (eða 3000 kr fyrir neyðarmóttökuna).
Ég þekki fólk sem þarf virkilega að hugsa sig um hvernig það eyðir hverjum einasta þúsundkalli í veskinu, og það fólk mundi líklega eiga mjög erfitt með að réttlæta svona "lúxus" þegar það á bara fullt í fangi með að kaupa mat í ísskápinn. Ég þarf vart að taka það fram að þetta fólk lætur sig ekki einu sinni dreyma um að kaupa pizzu, þannig að sá samanburður er einskis virði.
Mér finnst það helvíti hart þegar almenn heilsugæsluþjónusta er orðin sérstök neysluákvörðun í stað þess að vera sjálfgefin mannréttindi allra.
5. apríl 2003 kl. 03:23 GMT | #
--- svarar:
5. apríl 2003 kl. 23:40 GMT | #
--- svarar:
6. apríl 2003 kl. 00:50 GMT | #
--- svarar:
6. apríl 2003 kl. 13:02 GMT | #