Og ţá var kátt í höllinni...
Stína og Garpur komu heim frá Kanada fyrr í kvöld eftir 24 klukkustunda ferđalag, frá Edmonton til Calgary, ţađan til Heathrow og međ rútu til Stansted, og ađ lokum flugi til Reykjavíkur. Ţó ađ ţađ séu ekki nema 10 dagar síđan ég sá strákinn síđast, ţá sé ég samt mjög mikinn mun á honum. Hann hefur stćkkađ, tvćr tennur í neđri gómi hafa brotiđ sér leiđ, og núna er hann búinn ađ lćra ađ skríđa eins og lítill apaköttur um öll gólf í litlu íbúđinni okkar. Nú skal heimurinn sko rannsakađur. Kisurnar vita ekki hvađan á sig stendur veđriđ (20 daga fjarvera drengsins hafđi sannfćrt ţćr um ađ ţćr vćru loksins lausar viđ hann). Sérstaklega ţegar strákurinn situr og sturtar hróđugur úr matar- og vatnsdöllunum ţeirra. Kisurnar ţurfa hér međ ađ láta sér lynda ađ éta standandi uppi í gluggasyllu.
Ţađ er sko kátt í Grettisgötuhöllinni núna - m.a. vegna ţess ađ sumir litlir drengir eru á kanadískum tíma og vilja ekki fara ađ sofa.
Meira ţessu líkt: Logi Garpur.
Már Örlygsson



Ţessum svarhala hefur veriđ lokađ. Kćrar ţakkir til ţeirra sem tóku ţátt í umrćđunni.