Vangaveltur um borgarpólitíkina og íslenskt lýðræði

Skrifað 6. maí 2002, kl. 14:49

To: maranomynet hjá yahoogroups.com

Halló heimur (og ástkæru lesendur).

Ég fór að pæla í því í morgun hvað það væri algengt að maður heyrði/læsi fólk segja: "ég er ósammála fullt af dóti sem R-listinn gerir en ég ætla samt að kjósa þá því þeir eru illskárri kostur en D-listinn." Aftur á móti hefði ég ekki heyrt einn einasta sjálfstæðismunn viðurkenna að það væri eitthvað við D-listann sem hann væri ósammála, en þó þyki sér D-listinn illskárri kostur en R-listinn.

Einmitt í miðjum þessum hugrenningum, þá rakst ég á skrif þar sem yfirlýstur sjálfstæðisflokks- og hægrimaður sparkar smá í eigin flokk.

Ég fílaði að lesa þessa ræpu því hún gefur, þó ekki nema sé örlitla, vísbendingu um að í röðum sjálfstæðismanna geti þrifist sjálfstæð hugsun.

Mér hefur nefnilega sýnst það sjaldgæft að stuðningsmenn Sjálfstæðisflokksins gagnrýni flokkinn. Eins og flokkshollustan sé yfirsterkari öllu sjálfstæði. (Það er kannski þessi mikla og skilyrðislausa hollusta hjarðarinnar sem hefur komið Davíð Oddssyni og félögum þangað sem þeir eru í dag??)

(Ath. Ég hópa kjósendur Sjálfstæðisflokksins saman í hóp og tala um þetta ágæta fólk eins og það sé önnur dýrategund. Það er viljandi gert því það er svo þægilegt að alhæfa glannalega. Auðvitað veit ég betur og meina ekkert illt með þessu.)

Annars kemur Geir líka með góðan punkt um hvað stefnumál fylkinganna tveggja í sveitarstjórnarbaráttunni í Reykjavík eru keimlík. Báðar fylkingar eru í raun sammála um hvað þarf að gera og hvernig (fyrir utan smá hártoganir og "name-calling").

Hvorug fylkingin hefur sett neitt verulega krassandi á sína stefnuskrá, eða komið borgarbúum á óvart á neinn hátt. Þessi staða er því eiginlega R-listanum í vil, því Ingibjörg Sólrún og félagar geta pakkað í vörn og sagt, "hei, við erum búin að gera nákvæmlega þetta sem allir eru sammála um að þurfi að gera í 8 ár og þið takið enga áhættu með því að kjósa okkur aftur".

D-listinn sækir á brattann því þau þurfa að sannfæra borgarbúa um að það sé þess virði að skipta um hlutverk í borginni og muni standa sig *betur* (jafn vel dugir ekki) en R-listinn er/hefur gert.

Stundum vildi ég óska þess að stjórnmálaflokkar bara dræpust og hyrfu. Ég held að það sé fullt af kláru fólki í röðum sjálfstæðismanna - fullt af fólki sem ég treysti vel til að taka skynsamlegar ákvarðanir og framkvæma erfið verkefni. Sömuleiðis held ég að það sé fullt af vanhæfu fólki í röðum R-listamanna sem ég vildi senda lengst út í hafsauga.

Mér finnst asnalegt og pirrandi að þurfa að velja "annað hvort eða". Mér finnst asnalegt að vera neyddur til að kokgleypa allan "íhaldspakkann" ef mig langar til að merkja við einhverja á D-listanum. Mér finnst asnalegt að Björn Bjarnason þurfi alltaf að hanga á spýtunni.

Einnig vildi ég gjarnan sjá þetta "stjórn-stjórnarandstaða" skipulag hverfa. Það er dapurt að dæma 6-7 klára einstaklinga til 4 ára vistar í stjórnarandstöðu þar sem kraftar þeirra nýtast í fátt annað en að mótmæla og vera leiðinlegir og bitrir. Ég held að það sé skelfileg vannýting á hæfu fólki - alveg sama úr hvaða flokki það kemur.

Mér finnst stóri ókosturinn við þá tegund lýðræðis sem við búum við á Íslandi í dag vera hvernig kosningakerfið og stjórnskipanin hyglir þeim sem búa til stóra og feita stjórnmálaflokka og búa þannig til stærstu "pakkalausnina" fyrir okkur að kyngja. Þeir sem takmarka valkosti okkar mest vinna kosningarnar.

Þannig er innbyggt í kerfið hvatinn til að frambjóðendur sameinist í sífellt stærri og stærri einingar og fækki valkostum kjósenda, og á endanum nær kerfið jafnvægi í því tvíflokka helvíti sem við þekkjum frá Bandaríkjunum (Democrats, Republicans), Bretlandi (Labour, Tories) og nú seinast Reykjavík (xR og xD).

Það að hver kjósandi hefur bara eitt atkvæði, og það að sá sem hlýtur flest atkvæði fær að ráða öllu (hinir eru í stjórnarandstöðu) safnar valdinu smátt og smátt á hendur þeirra stærstu. Smærri flokkar (húmanistar, frjálslyndir, arkítektar, etc.) eiga aldrei neina von um að brjóta sér leið inn í slaginn, því atkvæði til handa stóru blokkunum tveimur hafa miklu meira raunverulegt vægi en sama atkvæði greitt einhverjum smáflokkana.

Jæja nóg í bili...