Kl. 19:35: Eurovision: Farsímar ekki atkvæðisbærir
Landsíminn stóð fyrir símkosningu um lögin í Eurovision keppninni sem haldin var í gærkvöldi. Þetta er annað árið sem áhorfendum gefst kostur á að taka þátt í valinu á bestu lögunum.
Það vakti athygli mína að í ár var ákveðið að taka ekki á móti atkvæðum úr farsímum. Þetta kom fram í fréttatilkynningu Landssímans um kosninguna, en er ekkert útskýrt eða rökstutt frekar.
Mig langar mest að hringja í Guðfinnu Björk Kristjánsdóttur kynningarfulltrúa hjá Landsímanum (Landsíminn gefur ekki upp netföng starfsmanna sinna!) og athuga hvort hún geti sagt mér hversvegna þessi ákvörðun var tekin. Ég er voða forvitinn.
Mér finnst þetta allt sérstaklega áhugavert þegar horft er til þess hversu mikil áhrif farsímabannið hýtur að hafa haft á niðurstöðu kosninganna.
Hver eru áhrif svona banns?
Með því að heimila ekki atkvæði greidd úr farsímum, þá var í raun á einu betti verið að takmarka kjörgengi allra þeirra sem fóru í Eurovisionpartí, af því að í hverju partíi er fjöldi æstra áhorfenda samankominn á stað þar sem einungis einn atkvæðisbær sími er til staðar.
Þetta er sér í lagi athyglisvert þar sem það er nokkuð öruggt að það er frekar yngra fólkið sem heldur fjölmenn Eurovisionpartí, en fólk í eldri kantinum heldur sig frekar heima við, annað hvort eitt eða í fámennum hópi fjölskyldu og nánustu vina.
Þannig má sjá að þessi einfalda ákörðun að leyfa ekki kosningu úr farsímum minnkar ekki bara heildarfjölda greiddra atkvæða, heldur hækkar um leið meðaldur kjósenda þónokkuð. Mér dettur sjálfum í hug að giska á hækkun um 10 ár, eða jafnvel meira.
Til að draga upp mjög einfaldaða mynd af áhrifunum, þá sat allt ungafólkið í partíunum atkvæðalaust, en mömmurnar og pabbarnir sem sátu heima í rólegheitunum gátu kosið það sem þau lysti.
Ég velti fyrir mér í gamni: Hefðu dönsku ellismellirnir fengið þessi tólf stig frá okkur, ef atkvæðí úr GSM-símum hefðu verið leyfð?
Varanleg slóð
Kl. 18:58: Hrafn Gunnlaugson í Júróvisjón?
Júróvisjón var í gær. Ég og Stína fórum í mjög skemmtilegt partí til hennar Guðbjargar í Garðabæ. (Takk Guðbjörg!)
Þarna var samankominn hinn skemmtilegasti hópur af fólki. Jósi, Stebbi, Högni, Gyða, Gríma, Guðbjörg, Kristjana, Jenný, Kristjana Þórey, Kári sæti, Magga, Kiddý (undir lokin), Þráinn, Helgi, Anna Heiður, og úff ég er ábyggilega að gleyma einhverjum. Gleðin stóð frá sjö til ca. miðnættis, en þá leystist hópurinn upp í almennt bæjarskrölt.
Það vakti annars athygli manna hversu kunnuglegt andlit söngvara sænska lagsins var. Sumir vildu halda því fram að þarna væri á ferðinni enginn annar en íslandsvinurinn Hrafn Gunnlaugsson í dulargerfi.
Ef svo, þá af hverju?
Getur verið að Svíarnir hafi loksins ákveðið að kalla til Hrafn, sem hefur selt sál sína Sænsku kvikmyndaakademíunni í a.m.k. 20 ár, til þess að vinna skítverkin fyrir þá; stíga á svið og syngja í Júróvisjón!?
Þetta er ekki einleikið!
Varanleg slóð
At 18:05: Eurovision 2000
Last night the Eurovision Song Contest was on TV. Like every year the Icelandic nation crowded around their TVs enthusiastically watching this festival of the Eurotrash.
This year the Icelandic song was pretty bland. It ended in 12th place. Denmark won with their surprizingly mediocre sing-along tune played by two middle-aged guys - the Olsen Brothers.
My personal favourite from the competition was the Russian song "Solo". The singer Alsou was pretty (very!!) and the song was not bad at all. Her whole performance was reminiscent of the US pop-star Britney Spears. From the on-stage coreography, to the lyrics, to the arrangement of the music. Fun to watch, fun to sing along with and, eh yes, fun to watch!
The Germans were also *so* great! Their army of glam-clad disco bimbos (male and female) singing lyrics that were mostly gibberish was beyond believe. This along with Germany's unforgettable 1998 contestant, Gildo, has finally put Germany on the top of my Eurovision-favourites list.
Iceland in the Times of Eurovision
It's kind of funny, but the night of the Eurovision song contest seems to be the one night of the year where Icelandic hooliganism reigns.
The tradition is for (mostly) young people to crowd together in wild Eurovision parties with drinking, and shouting and cheering. Everyone is making smart-ass jokes about the contestants and the songs, and whole nationalities get (verbally!) abused when Iceland gets no points - especially if they've already gotten points from us.
Afterwards the sofa-hooligans flock out and into the night-life scene, hunting for some real music and more drinks in order to forget about the whole thing as quickly as possible.
Icelanders seem to appreciate the usual cynicism connected with Eurotrash^H^H^H^H^Hvision, but instead of stopping there we take it further and turn it into a new kind of pure entertainment.
Eurovision!!
Permalink
5k awards are over, the panel of judges has selected the winners. There were well over 1000 entries in all. That number supposedly exceeded even the brightest hopes of the people who held the competion. I expect that next year there'll be many times more entries.
What the winning entries all have in common is an extremely clever use of client-side scripting (DHTML) that only works in the newest versions of browsers. The 3D Tetris is a prime example of this.
However, when browsing through the Full list of entries I came across some very clever (and funny!!) entries that relied only on clever use of orinary HTML. I like simple.
Some of my favourites, from the first 50 entries or so are:
Permalink
Nýleg svör frá lesendum