Íslenskir vefleiðarar vakna til lífsins

Skrifað 4. maí 2000, kl. 20:18

Svo virðist sem vefleiðara (weblog) holskeflan hafi náð landi hér á Fróni. Allavega virðist sístækkandi hópur fólks (aðallega ungra karlmanna) í háskólanum hafa tekið upp á þessari vitleysu.

Fyrrum vinnufélagi minn Björgvin Ingi Ólafsson virðist mér hafa átt stóran þátt í því að velta snjóboltanum af stað innan H.Í. (Á síðum Björgvins og Geirs Freyssonar er að finna vísi að skrá yfir háskólavefleiðarana.)

Ég fylgist í laumi spenntur með því sem er að gerjast í íslenska vefleiðaraheiminum því þetta er um margt spennandi fyrirbæri. Reyndar varð mér samt umogó þegar háskólaleiðararnir urðu skyndilega meðvitaðir um sjálfa sig sem heild. Lífveran opnaði augun og eyddi dögunum í að horfa á sjálfa sig, og tala um sjálfa sig við sjálfa sig...

Í dag virðist narkisismanum vera lokið að mestu, sem betur fer.

En fyrst ég er farinn að tala um vefleiðara...

...

Ég held því náttúrulega statt og stöðugt fram að ég hafi verið fyrsti íslenski vefleiðarahöfundurinn þar sem ég sló inn fyrstu færsluna mína 20. maí 1999. :-) Stuttu seinna tók Bjarni vinur minn upp þennan sama (ó)sið.

Sá leiði ljóður er hins vegar á kröfu minni til titilsins "Vefleiðaragreifinn af Íslandi", að síðan mín lá stöðnuð í alltofmarga mánuði í vetur, sökum anna, orkuleysis og yfirþyrmandi magns af statískum html-kóða sem hafði safnast upp. (Ojj!)

...Annars er náttúrulega hinn sanni Vefgreifi enginn annar en Björn Bjarnason, en hann hefur haldið úti samfelldum fréttapistlum síðan um mitt ár 1995.

Þrátt fyrir að ég sé ekki alltaf hrifinn af því sem Björn Bjarnason segir eða gerir, þá verður maðurinn að fá hól fyrir það að hann var okkur flestum framsýnni þegar hann hóf að stunda reglubundna útgáfu á eigin skrifum á netinu. Ég hugsa jafnvel að hugtakið "personal publishing" hafi ekki einu sinni verið almennilega skilgreint í enskri tungu í denn tid, en hver veit þó...

Niðustaðan: Gott hjá Birni, gott hjá Mér og bjarna, og gott hjá öllum hinum nýliðunum!!!

Gleði!