Færslur Þriðjudaginn 2. maí 2000

Kl. 09:57: Rauði lopakjóllinn hennar Stínu 

Stína var nýverið í prjónahönnunarkúrs í skólanum. Niðurstaða hennar var stef við gömlu íslensku lopapeysuna - síður lopakjóll.

Liturinn er hárauður, munstrið hefðbundið, en lopinn þunnur og léttur og sniðið ekki of vítt. Þjóðlegt en mjög kúl!

Stína var í kjólnum þegar við vorum á Hofsósi nýverið, og við stóðumst bara ekki mátið að taka nokkrar myndir undir gömlu steinsteyptu brúnni sem liggur yfir ánna neðst í kvosinni.

Stína er sæt og kjóllin flottur. Verst að það skyldi ekki vera smá sólarglæta þennan dag.

Varanleg slóð

Kl. 09:30: Útsýni á Hofsósi 

Til að komast til Siglufjarðar flugum við á Sauðárkrók, og á leiðinni þaðan stoppuðum við örstutt á Hofsósi.

Þar hefur mikil uppbygging átt sér stað í tengslum við ferðamannaiðnaðinn. Í kvosinni er að myndast skemmtilegt samsafn uppgerðra gamalla húsa sem hýsa m.a. Vesturfarasetrið, auk íbúðarhúsa sem eru mjög dæmigerð fyrir íslenska smábæi og sjávarþorp.

Við Stína skoðuðum söfnin utanfrá og tókum fullt af myndum.

Samsett mynd af safnhúsunum í kvosinni:

Það var bara eitthvað svo heillandi við þessa gömlu steinsteiptu brú yfir ána:

Líkt og á Siglufirði þá virðast Hofsósbúar óhræddir við að mála húsin sín í ljósum pastellitum. Mjög heillandi:

Stína alltaf jafn heillandi ...Í rauðum lopakjól. :-)

Varanleg slóð

Kl. 08:52: Kominn heim úr sveitasælunni 

Við komum heim úr sveitinni í gærkvöldi. Gott að vera á Sigló, en það er líka gott að vera aftur heima. Ágætt að vera ónettengdur í nokkra daga.

Veðrið á Siglufirði var afbragðsfínt. Sól, sunnanvindur og 14-15 gráður bæði laugardag og sunnudag. Smá þungskýjað mánudag, en hlýtt.

Siglufjörður breytist lítið. Pabbi breytist lítið. Fólkið breytist lítið. Eina sem breytist er að allt eldist smávegis á milli þess sem maður kemur og gömlu skólafélagarnir bæta við einu og einu barni í súpuna sem fyrir var.

Það virðast hinsvegar vera engin takmörk fyrir því hvað lítil fjögurra ára kríli sem eiga að vera systkini manns geta stækkað á stuttum tíma!!

Á Árósi (Kríustöðum) hefur ekkert breyst. Skúrarnir með torfþökunum eru enn á sínum stað:

Sól og gleði. Hrafn heilsar gestunum. Hildur í felum:

Mánudagsmorgni var eytt í fjöruferð. Sandur skeljar og ímyndunarafl úreldast víst aldrei sem leiktæki. Hildur og Hrafn í fjörunni:

Úti á landi virkar allt helmingi hægara og afslappaðra en hérna í borginni. Ég held að það sé ekki bara ég - borgin er stressuð.

Það sem við gerðum var fyrst og fremst að borða góðan mat og sofa góðan nætursvefn og smá lúra yfir daginn. Þess á milli gengum við ýmist á fjöll eða um bæinn og tókum myndir. Stína kláraði u.þ.b. milljón filmur með gömlu vasamyndavélinni sinni. Svo hjálpuðum við pabba gamla við að undirbúa hreiðurstæði fyrir æðarkollurnar á grandanum.

Stína er alveg rosalega skotin í Siglufirði. Þetta gerðist bara alveg án þess að ég hjálpaði henni nokkuð!

Þar sem nýjasta áhugamálið hans pabba er að eignast og gera upp gömul hús í bænum, þá beindist athygli okkar sjálfkrafa að öllum litlu (og stundum stóru) gömlu húsunum í bænum þar sem við löbbuðum um og skoðuðum.

Það kviknuðu þarna milljón spennandi hugmyndir um að eignast hús til að búa í hluta ársins, eða til að geta alið upp (milljón trilljón) börnin okkar langt frá ruglinu í Reykjavík.com.

Að göngunni lokinni þá vorum við búin að eigna okkur hálfan bæinn - þann helminginn sem pabbi var ekki búinn að eignast :-).

Þessir tveir og hálfur dagur sem við vorum gestir í Siglufirði voru afar fínir og afslappandi. Þessi ferð mun gera sitt til að tryggja að við fáum heimþrá í haust og komum heim frá London.

Kettirnir (Lufsa og Pussa) virðast ekki hafa saknað okkar mikið í fjarverunni, enda stríðaldar af góðu (kattar)vinum okkar Siggu og Kiddýju. Kisurnar ultu malandi á móti okkur yfir þröskuldinn...

Varanleg slóð