Sigur Rós rokkar!
Mér var boðið á tónleika með Sigur Rós í Kaffileikhúsinu í gær. Mjög athygliverð hljómsveit. Ankannaleg falsetta söngvarans, fiðlubogi á útúreffektuðum gítarnum, í bland við agaðan bassa og trommuleik ásamt orgeli, þverflautu eða píanói sköpuðu mjög sterka og álagakennda stemmningu. Tónlistin var öll mátulega hæg og meðlimir tóku sér óhræddir þann tíma sem þurfti til að ná hárfínu jafnvægi í tónlistina - nokkuð sem fáum hljómsveitum tekst á sviði. Án efa ein athygliverðasta hljómsveit seinustu ára á Íslandi!
Á undan aðalnúmerinu tróðu upp rússneskir harmónikkutvíburar. Spiluðu nokkur öfgafull kántrí tangó þjóðlög, og klikktu svo út með sirkustöktum þar sem annar spilaði blindandi með full rauðvínsglas standandi á nikkunni. Piltarnir tveir rifur náttúrulega upp ærlega stemmningu á svipstundu.
Salurinn í kaffileikhúsinu er pínulítill og alls óloftræstur. Það tók því ekki langan tíma fyrir vel ríflega hundrað tónleikagesti að hækka lofthitann og rakastigið langt uppfyrir það sem er með nokkru móti bærilegt. Hefði það ekki verið fyrir afbragðs tónsnilld Sigur Rósar, þá hefði ég farið heim strax uppúr öðru lagi.
Það sem ég lærði af þessu kvöldi var að fara aldrei aftur í leðurbuxum á samkomur haldnar í mér-ókunnum húsakynnum.
Már Örlygsson



Þessum svarhala hefur verið lokað. Kærar þakkir til þeirra sem tóku þátt í umræðunni.