Af hverju finnst mér rusl svona skemmtilegt?

Skrifað 22. júní 1999, kl. 01:00

Ég held að mér finnist rusl bara svo fyndið. Rusl og gamalt dót eru vegsumerki um mannlífið, tímans tönn, og skemmdarfýsn mannsins.

Við mannfólkið erum svo ofboðslega dugleg við að búa til dót, hræra upp í umhverfi okkar. Því sem næst allt sem við búum til er drasl. Ef ekki "by design" þá allavega á endanum. Og enginn virðist taka eftir því að þetta er allt algjörlega tilgangslaust drasl.

Veröldin er yndisleg og tilgangslaus. Hún er full af rusli sem er æðislega fyndið og heimskt. Ég fíla rusl sem fólk er búið að henda eða hætt að nota. Ég sé engan mun á því og hinu ruslinu, nema það að enginn vill eiga það.

Ég er einnig afar hrifinn af stafrænni tækni af því að stafræn gögn safna ekki ryki. Þau eru eins nálægt hinu huglæga og óefniskennda og hægt er að komast án þess að einskorða sig við eigin líffræðilega taugakerfi Þau eru konkret en samt ósnertanleg.

Rusl og stafræn gögn eiga það sameiginlegt fyrir mér að vera bæði á einhverjum mörkum þess raunverulega. Illskilgreinanleg og augljóslega forgengileg ásamt því að vera fullkomlega eilíf.