Borðskanni sem ljósmyndatæki

Skrifað 21. júní 1999, kl. 01:00

Jón Óskar gerði hundrað portrett þar sem hann lét fólk reyna að vera eins kyrrt og það gat á meðan skanninn rann sinn gang.

Hvar lá snilldin í verkinu hjá Jóni Óskari? Tæknin var augljós og hafði verið notuð á nákvæmlega sama hátt í óteljandi skipti á undan portrettunum hundrað. Hinsvegar hafði enginn prentað útkomuna út og gert úr formlega myndlistarsýningu áður. - Lá snilldin þar?

Mér finnst Jón Óskar ekki hafa reynt að nýta eiginleika borðskannans. Borðskanninn ljósmyndar nefnilega flöt sem liggur í gegnum bæði tíma og rúm.

Einn endi myndarinnar sýnir ávallt ástand sem var mun fyrr en það ástand sem hinn endi myndarinnar sýnir. Hlutir breyta um form og stærð eftir því hvernig þeir hreyfast. Ástand hlutanna tekur breytingum á meðan. Flöktandi lýsing í umhverfinu getur haft áhrif.

Mig langar til að vinna með borðskannann sem ljósmyndatæki.


Þessum svarhala hefur verið lokað. Kærar þakkir til þeirra sem tóku þátt í umræðunni.


 

Flakk um vefsvæðið



 

Nýleg svör frá lesendum


 

 

Yfirlit yfir þetta skjal

(Atriðin í listanum vísa á ákveðna kafla ofar á síðunni.)